Boşanma Davasında Otel Kayıtları 2026

Otel kayıtları boşanma davasında zina, haysiyetsiz hayat, terk ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması iddialarının ispatında kullanılan bir delildir; ancak tek başına zina olgusuna kesin karine oluşturmaz. Zina ispatlanamazsa aynı kayıtlar sadakat ihlali olarak genel sebebe dayanak olabilir; bu nedenle zina davasıyla birlikte terditli dava açılması önerilir. Kayıtlar otelden veya kolluk sisteminden müzekkereyle istenir ve kolluk sisteminde beş yıl saklanır. Kayıtlara dava veya cevap dilekçesinde dayanılmalı; ön inceleme davetiyesinin tebliğinden itibaren iki hafta içinde belge sunulmalı ya da getirtilmesi istenmelidir.

Otel Kayıtları Boşanma Davasında Ne İşe Yarar?

Otel kaydı, konaklama tesisinin kimlik bildirim yükümlülüğü kapsamında tuttuğu ve kolluğa bildirdiği kayıttır. Kayıtta konaklayanın kimliği, giriş ve çıkış tarihleri ile tesis bilgisi yer alır; oda bilgisi kayıt türüne göre değişebilir. Bu kayıt, boşanma davasında eşin hangi tarihte, hangi tesiste ve kiminle konakladığını gösterebilir; göstermediği şey ise konaklama sırasında cinsel bir ilişkinin gerçekleşip gerçekleşmediğidir. Aradaki bu fark, yazının tamamının ana eksenidir.

Kaydın davadaki işlevi yalnız tek bir olguyu kanıtlamakla sınırlı değildir. Kayıt, her şeyden önce bir zaman çizelgesi kurar: eşin hangi tarihte nerede olduğunu, hangi dönemde evden ayrı kaldığını ve hangi kişilerle aynı tesiste bulunduğunu gösterir. Bu çizelge, zina iddiasının yanı sıra terk süresinin hesabında, kusur değerlendirmesinde ve affetme olgusunun hangi olaydan sonra gündeme geldiğinin belirlenmesinde kullanılır. Kayıt bu yönüyle, dosyadaki diğer delillerin yerleştirileceği bir çerçeve işlevi görür.

Kayıtlar uygulamada dört olguda ortaya çıkar:

• Zina: Eşin karşı cinsten bir üçüncü kişiyle konakladığını gösteren kayıt, zina iddiasının ispatında kullanılan delillerden biridir.
• Haysiyetsiz hayat sürme: Süreklilik arz eden ve toplumun genel değer yargılarıyla çatışan bir yaşam tarzının göstergesi olarak.
• Terk: Eşin evi terk ederek ayrı bir konutta veya otelde sürekli biçimde yaşamaya başlaması, terk olgusunun ve süresinin tespitinde önem taşır.
• Evlilik birliğinin temelinden sarsılması: Kusur tespitinde, özellikle sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışların gösterilmesinde.

Anlaşmalı boşanmada otel kaydına ihtiyaç yoktur. Evlilik en az bir yıl sürmüş ve hakim tarafları bizzat dinlemişse, tarafların boşanma ve ferileri üzerinde anlaşıp anlaşmalı boşanma protokolünü mahkemeye sunmaları halinde boşanmaya karar verilebilir; kusur ispatı aranmaz (TMK'nın 166. maddesinin üçüncü fıkrası). Bu nedenle anlaşmalı boşanma davasında delil tartışması yapılmaz. Buna karşılık çekişmeli boşanma davasında taraflar birbirlerini kusurlu davranışlarla itham ettiklerinden, ileri sürdükleri her vakıayı ispatlamak durumundadır. Otel kayıtları da bu ispat faaliyetinin parçasıdır.

Kayıtlar tek başına sunulmaz; dosyada tanık beyanı, telefon arama ve mesaj kayıtları, sosyal medya yazışmaları, kamera görüntüleri ve banka hareketleriyle birlikte değerlendirilir. HTS kayıtları, sosyal medya yazışmaları ve gizli çekim delilleri bu delil grubunun diğer kalemleridir.

Otel Kaydı Zina İçin Karine midir?

Hayır. Otel kaydı, zinanın gerçekleştiğine dair bir karine doğurmaz; ispat yükünü yer değiştirmez. Karine, kanunun belirli bir olgudan başka bir olgunun varlığı sonucunu çıkardığı hallerde söz konusudur; böyle bir halde karinenin aksini ispat yükü karşı tarafa geçer. Otel kaydı bakımından böyle bir kanuni karine bulunmamaktadır. Kayıt, hakimin diğer delillerle birlikte takdir edeceği bir ispat aracıdır; uygulamada zina iddiasında sıkça başvurulan delillerdendir. Bu nedenle kaydı sunan taraf, “kayıt varsa zina da vardır” sonucunu beklemeden, birlikteliği gösteren diğer delilleri de dosyaya koymalıdır.

Kanun, zina sebebiyle boşanmayı ve bu sebebe bağlanan süreyi açıkça düzenler:

Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 161. maddesi:
“Eşlerden biri zina ederse, diğer eş boşanma davası açabilir.
Davaya hakkı olan eşin boşanma sebebini öğrenmesinden başlayarak altı ay ve her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı düşer.
Affeden tarafın dava hakkı yoktur.”

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, zinanın neyi gerektirdiğini 09.12.2025 tarihli ve 2025/4102 E., 2025/10887 K. sayılı kararında açık biçimde ortaya koymuştur. Kararda şu ifade yer alır:

“Zinanın varlığı için, eşlerden birinin karşı cinsten başka bir kimse ile cinsel ilişkide bulunması veya cinsel ilişkiye girildiğine muhakkak gözüyle bakılmasını gerektiren bir durum içinde olması, bunun da ispatlanmış olması gerekir.”

Karara konu olayda ilk derece mahkemesi, erkeğin otel kayıtlarına göre iki kadın ve bir erkekle aynı odada konaklamasını zinanın sabit olduğu gerekçesiyle yeterli görmüştür. Daire ise aynı kaydı değerlendirirken, dört kişinin bir motosiklet gezisi sırasında ihtiyaç nedeniyle aynı odada kaldıkları savunmasını ve müzekkere cevabındaki giriş-çıkış saatlerini dikkate almış; “içerisinde başka bölümü bulunmayan bir odada iki kadın ve bir erkek arkadaşıyla konaklamanın … kesin karine teşkil ettiğinden söz edilemez” gerekçesiyle kadının zina davasının kabulü yönünden kararı erkek yararına bozmuş, erkeğin kendi davasının reddi yönünden ise onamıştır (oy birliğiyle). Kararın önemi buradadır: otel kaydı, zina iddiasının ispatında uygulamada sıkça başvurulan delildir; ancak tek başına kesin karine oluşturmaz.

Kaydın zinanın ispatına yettiği dosyalar da vardır. Daire, aynı odada kalma kaydını gece saatlerindeki telefon görüşmeleri, seyahatler ve fotoğraflarla birlikte değerlendirip zinanın sabit olduğu yönündeki kararı onamıştır (2. HD 07.12.2023, 2023/3153 E., 2023/6022 K.). Aynı otel ve odada kalma ile “normalin dışında” görüşmeleri birlikte yeterli gören kararı onamıştır (2. HD 30.05.2023, 2022/11501 E., 2023/2734 K.); tanık beyanları ve telefon kayıtlarıyla desteklenen otel kaydını zinanın ispatına yeterli sayan kararı da onamıştır (2. HD 05.07.2023, 2023/977 E., 2023/3715 K.). Bir başka dosyada, aynı odada kalma kaydı önceki konaklama kayıtları ve “dini nikâhlı birliktelik” yönündeki tanık beyanıyla birlikte zinanın ispatına yeterli görülmüş; bu karar onanmıştır (2. HD 16.10.2024, 2024/314 E., 2024/7507 K.).

Bu nedenle kayıt, diğer delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilir. Kaydın gösterdiği olgu, eşin belirli bir tarihte belirli bir kişiyle aynı tesiste bulunduğudur. Bu olgunun zina sonucuna dönüşmesi için, dosyaya giren tanık beyanları, mesajlaşmalar, konuşma kayıtları ve varsa görüntülerle desteklenmesi gerekir. Aksi halde mahkeme, kaydı zina için yeterli görmez; vakıayı daha hafif bir kusur olarak değerlendirebilir ya da iddiayı ispatlanmamış sayabilir.

Aynı Odada Kalmak Neyi Gösterir?

Aynı odada kalma, kaydın en çok tartışılan ayrıntısıdır. Otel kaydı, iki kişinin aynı odayı paylaştığını gösterir; aralarında cinsel ilişki bulunduğunu göstermez. Bu nedenle “aynı oda” ifadesi tek başına zinanın kanıtı sayılmaz; ancak makul bir açıklama yoksa ve başka olgularla destekleniyorsa zinanın ispatı için yeterli görülebilir. Yukarıda anılan kararın olayında dört kişinin aynı odada kalması, bu ayrımın somut örneğidir. Kaydın zina bakımından değer kazanması; odanın niteliği, konaklayan kişilerin kimler olduğu ve diğer delillerin bu birlikteliği destekleyip desteklemediği gibi olgulara bağlıdır.

Ayrı odalarda kalma ise kaydın delil değerini zayıflatır. Bu halde kayıt, tarafların aynı tesiste bulunduğunu gösterir; ancak birlikteliği ortaya koymaz. Kaydın hangi odaya ait olduğu, odanın kaç kişilik olduğu ve kimler adına düzenlendiği, müzekkere cevabından ayrıca istenmelidir.

Zinada Dava Açma Süresi: Altı Ay ve Beş Yıl

Zina sebebiyle boşanma davası, süreye bağlıdır. Davaya hakkı olan eşin boşanma sebebini öğrenmesinden itibaren altı ay, her halde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı düşer (TMK'nın 161. maddesinin ikinci fıkrası). Affeden tarafın dava hakkı yoktur (TMK'nın 161. maddesinin üçüncü fıkrası). Hak düşürücü süre mahkemece re'sen gözetilir.

Sürenin başlangıcı, boşanma sebebinin öğrenildiği tarihtir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, otel kayıtlarının dosyaya alınmasıyla öğrenmenin gerçekleştiğini ve bir yıl sonra verilen ıslah dilekçesinin altı aylık süreyi kurtarmadığını kabul etmiştir (Dairenin 20.11.2024 tarihli ve 2024/1318 E., 2024/8831 K. sayılı kararı). Temadi eden (sürüp giden) eylemlerde süre, son eylemin bittiği tarihten işlemeye başlar (Dairenin 25.06.2025 tarihli ve 2025/527 E., 2025/6502 K. sayılı kararı).

Otel kayıtlarına dayanan dosyalarda süre, konaklama tarihinden değil, boşanma sebebinin öğrenildiği tarihten işlemeye başlar. Kayıtların kolluk sisteminde beş yıl saklandığı dikkate alındığında, beş yıllık üst sınır ile saklama süresi neredeyse örtüşür; bu nedenle kayda dayanan taraf, öğrenme tarihini ve kaydın hala mevcut olup olmadığını birlikte değerlendirmelidir. Sürenin dolması yalnız zinaya dayalı dava hakkını düşürür; aynı olgular genel sebebe dayanan davada kusur delili olarak değerlendirilebilir.

Zina İspatlanamazsa Ne Olur?

Otel kayıtları, zina iddiasının ispatına yetmese bile dosyada boş kalmaz. Aynı kayıtlar, eşin sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını veya en azından güven sarsıcı bir davranışta bulunduğunu gösterebilir. Bu olgu, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanan boşanma davasında kusur değerlendirmesinin parçası olur (TMK'nın 166. maddesinin birinci fıkrası). Karşı cinsten bir kişiyle aynı odada kalma, makul bir açıklama yoksa, zina sayılmasa bile sadakat ihlali olarak kabul edilebilir; bu da boşanma ve tazminat sonuçlarını etkiler.

Bu nedenle yalnız otel kayıtlarına güvenerek zina sebebiyle dava açmak risklidir. Zina, ispatı zor boşanma sebeplerinden biridir; kayıt tek başına yetmediğinde dava reddedilebilir ve altı aylık süre de geçmişse zina sebebine bir daha dayanılamaz. Bunun yerine, zina sebebiyle boşanma talebiyle birlikte terditli olarak evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanan boşanma talebi ileri sürülmelidir. Terditli talep, mahkemenin önce zina sebebini, kabul etmezse genel sebebi incelemesini sağlar; zina ispatlanamasa bile aynı olgular genel sebep bakımından değerlendirilir. Nitekim 2. HD 09.12.2025, 2025/4102 E., 2025/10887 K. kararında davacı kadın, zina talebinin yanında terditli olarak 166. maddenin birinci fıkrasına dayalı boşanma talebinde bulunmuştur.

Terditli talep dilekçede ileri sürülmelidir; sonradan eklemek ıslaha veya karşı tarafın muvafakatine bağlıdır (HMK'nın 141. maddesi). Mahkeme, asli talebi esastan reddetmedikçe fer'i talebi inceleyemez (HMK'nın 111. maddesinin ikinci fıkrası). Bu nedenle her iki talep bakımından da vakıalar dilekçede ayrı ayrı somutlaştırılmalı ve deliller gösterilmelidir; aksi halde genel sebep bakımından da delil sunma süresi kaçırılabilir.

Zina davası reddedilirse kanun bir başka yol daha tanır: ret kararının kesinleşmesinden itibaren bir yıl geçmesine rağmen ortak hayat yeniden kurulamamışsa evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır ve eşlerden birinin istemiyle boşanmaya karar verilir (TMK'nın 166. maddesinin dördüncü fıkrası; 7532 sayılı Kanunla 14.11.2024'te değişik). Evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmanın koşulları için şiddetli geçimsizlik yazısı okunabilir.

Haysiyetsiz Hayat Sürmede Otel Kayıtları

Haysiyetsiz hayat sürme, zina gibi tek bir eylemle değil, süreklilik arz eden bir yaşam tarzıyla gerçekleşir:

Türk Medeni Kanunu'nun 163. maddesi:
“Eşlerden biri küçük düşürücü bir suç işler veya haysiyetsiz bir hayat sürer ve bu sebeplerden ötürü onunla birlikte yaşaması diğer eşten beklenemezse, bu eş her zaman boşanma davası açabilir.”

Hükmün iki unsuru vardır: haysiyetsiz bir hayatın varlığı ve bu hayat tarzı nedeniyle birlikte yaşamanın diğer eşten beklenemez hale gelmesi. Haysiyetsiz hayatın varlığı için davranışın tekrarlanması, bir yaşam tarzı haline gelmesi aranır. Tek bir konaklama bu sonucu doğurmaz; kaydın başka olgularla desteklenmesi gerekir. Bu yönüyle haysiyetsiz hayat sürme, tek bir eylemle gerçekleşen zinadan ayrılır: burada mahkeme, eşin yaşam biçimini bir bütün olarak değerlendirir. Aynı kişiyle veya farklı kişilerle tekrarlanan konaklamaları gösteren kayıtlar, süreklilik unsurunun ispatında belirleyici olabilir.

Uygulamada en çok tartışılan konu, hemcins birlikteliğin hangi sebebe girdiğidir. Zina, yukarıda anılan tanıma göre karşı cinsten bir kişiyle cinsel ilişkiyi gerektirdiğinden, hemcins birlikteliğin zina kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği tartışmalıdır; bu durumun haysiyetsiz hayat sürme kapsamında değerlendirilmesi öne sürülmektedir. Bununla birlikte hemcins bir kişiyle otelde kalma, tek başına cinsel birlikteliği göstermez; arkadaşlık ilişkisi içinde oda paylaşılması hayatın olağan akışına aykırı değildir. Bu nedenle kaydın, tanık beyanı veya yazışmalarla desteklenmesi gerekir.

Affetme Olgusunda Otel Kayıtları

Affetme, kanunda dava hakkını düşüren bir olgu olarak düzenlenmiştir. Zina bakımından affeden tarafın dava hakkı yoktur (TMK'nın 161. maddesinin üçüncü fıkrası); hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranışta da aynı kural geçerlidir (TMK'nın 162. maddesi). Affetme, dava hakkını düşüren bir olgu olduğundan, bunu ileri süren taraf ispatlar (HMK'nın 190. maddesi).

Otel kaydı, affetme bakımından karine doğurmaz. Dava açıldıktan sonra tarafların birlikte otelde kalmaları, tek başına önceki olayların affedildiği anlamına gelmez. Affetme bir irade açıklamasıdır; bu iradenin varlığı, olaydan sonra evliliğin fiilen sürdürülmesi, birlikte yaşamın yeniden kurulması ve benzeri olgularla birlikte değerlendirilir. Kayıt bu olguların bir parçası olabilir; birlikte konaklama, dosyanın özelliğine göre affetme veya hoşgörü göstergesi olarak değerlendirilebilir.

Birlikte konaklamanın tarihi ile affedildiği ileri sürülen olayın tarihi ayrı ayrı değerlendirilmeli; affın hangi olayı kapsadığı dosya kapsamından belirlenmelidir.

Baskı, tehdit veya şiddet iddiası varsa, affetme iradesinin serbestçe oluşup oluşmadığı ayrıca değerlendirilir. Bu nedenle birlikte konaklamaya dayanan savunmada, konaklamanın hangi koşullarda gerçekleştiği araştırılmalıdır.

Boşanma Davasında Yargılama Usulü ve Deliller

Türk Medeni Kanunu'nda boşanma sebepleri iki grupta düzenlenmiştir. Zina, hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış, suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme, terk ve akıl hastalığı özel boşanma sebepleridir; bunlar kanunda tek tek sayılmıştır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılması ise genel boşanma sebebidir ve diğer sebeplerden bağımsız olarak ileri sürülebilir (TMK'nın 166. maddesi). Bu ayrım, otel kayıtlarının hangi sebep bakımından değerlendirileceğini belirler: kayıt, zina iddiasında zina sebebine, sadakat yükümlülüğüne aykırılık iddiasında ise genel sebebe ilişkin delil olarak incelenir. Terk sebebine dayanılacaksa TMK'nın 164. maddesindeki şartlar ayrıca gözetilir: eşin evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla diğerini terk etmesi veya haklı bir sebep olmadan ortak konuta dönmemesi, ayrılığın en az altı ay sürmesi ve hakim ya da noter ihtarının sonuçsuz kalması gerekir. İhtarda, terk eden eşe iki ay içinde ortak konuta dönmesi gerektiği bildirilir. Kanun, belirli sürenin dördüncü ayı bitmedikçe ihtar istenemeyeceğini ve ihtardan sonra iki ay geçmedikçe dava açılamayacağını öngörür. Otel kaydı bu ihtarın yerine geçmez.

Boşanma davaları aile mahkemesinde görülür; aile mahkemesi kurulmayan yerlerde asliye hukuk mahkemesi bakar (4787 sayılı Kanun'un 2. ve 4. maddeleri). Yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir (TMK'nın 168. maddesi). Sebeplerin ayrıntısı için zina, hayata kast ve onur kırıcı davranış, suç işleme ve haysiyetsiz hayat, terk, akıl hastalığı ve evlilik birliğinin sarsılması yazıları okunabilir.

Boşanma davasında taraflar, dilekçelerinde dayandıkları vakıaları somutlaştırmak ve her vakıa için hangi delile dayandıklarını göstermek zorundadır. Delil, hukuka uygun yollarla elde edilmiş olmalıdır:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 189. maddesi:
“(2) Hukuka aykırı olarak elde edilmiş olan deliller, mahkeme tarafından bir vakıanın ispatında dikkate alınamaz. …
(4) Bir vakıanın ispatı için gösterilen delilin caiz olup olmadığına mahkemece karar verilir.”

Hükmün sonucu şudur: hukuka aykırı biçimde elde edilen otel kaydı, dosyaya sunulsa bile ispatta dikkate alınmaz. Kaydın hukuka uygunluğu, kaydın otelden veya kolluktan usulüne uygun biçimde istenmesine bağlıdır. Kişisel veri boyutu bakımından ayrıntı için kişisel veri yazısı okunabilir.

Mahkeme Otel Kayıtlarını Nasıl Değerlendirir?

Hakim, otel kaydını diğer delillerle birlikte değerlendirir; delilin caiz olup olmadığına da mahkeme karar verir (HMK'nın 189. maddesinin dördüncü fıkrası). Bu değerlendirmede belirleyici olan, kaydın hangi olguyu gösterdiği ve bu olgunun dosyadaki diğer delillerle desteklenip desteklenmediğidir. Uygulamada şu ölçütler öne çıkar:

• Kaydın tarihi ile iddianın dayandığı olayın tarihi örtüşüyor mu?
• Kayıt, eşin kiminle konakladığını gösteriyor mu; yoksa yalnız kendi adına mı düzenlenmiş?
• Aynı oda mı, ayrı odalar mı; odanın kapasitesi nedir?
• Konaklama tek gecelik mi, tekrarlanan bir birliktelik mi?
• Kayıt, tanık beyanı, mesajlaşma veya HTS kaydıyla destekleniyor mu?

Bu soruların yanıtı, kaydın zina, haysiyetsiz hayat ya da genel sebep bakımından taşıdığı değeri belirler. Kayda dayanıldığı halde kaydın hiç getirtilmemesi, hükmün usul bakımından eksik incelemeye dayanması sonucunu doğurabilir.

Otel Kayıtları Delil Olarak Nasıl Gösterilir?

Otel kayıtlarına dayanmak için delilin usulüne uygun biçimde gösterilmesi gerekir. Delil, dava dilekçesinde (HMK'nın 119. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi) ve cevap dilekçesinde (HMK'nın 129. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi) gösterilir. Dilekçede yer alan “her türlü yasal delil” gibi genel bir ibare, hangi vakıanın hangi delille ispat edileceğini göstermez; otel kayıtlarına açıkça dayanılmalıdır.

Ön inceleme için çıkarılan davetiyede, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri belgeleri sunmaları veya başka yerden getirtilmesi için açıklama yapmaları ihtar edilir:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 139. maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi:
“Davetiyenin tebliğinden itibaren iki haftalık kesin süre içinde tarafların dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları, bu hususların verilen süre içinde yerine getirilmemesi hâlinde o delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacaklarına karar verileceği.”

İhtarın sonucu, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 140. maddesinde düzenlenir:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 140. maddesinin beşinci fıkrası:
“139 uncu madde uyarınca yapılan ihtara rağmen dilekçelerinde gösterdikleri belgeleri sunmayan veya belgelerin getirtilmesi için gerekli açıklamayı yapmayan tarafın bu delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına karar verilir.”

Süre, davetiyenin tebliğinden itibaren işleyen iki haftadır. Bu süre içinde belge sunulmaz veya getirtilmesi için açıklama yapılmazsa o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılır. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, 14.01.2026 tarihli ve 2025/5248 E., 2026/236 K. sayılı kararında bu kuralı otel kayıtlarına uygulamıştır. Kararda, davacı kadının dilekçesinde genel nitelikli bir delil ibaresi bulunmakla birlikte, ön inceleme duruşmasında verilen iki haftalık kesin süre içinde sunduğu delil dilekçesinde otel kayıtlarına açıkça dayandığı ve bu nedenle kayıtların delil olarak değerlendirmeye alınması gerektiği belirtilmiştir. Daire, delillerin takdirinde hataya düşüldüğü gerekçesiyle kararı davacı kadın yararına bozmuş; bozma gerekçesinde zinanın sübut bulduğu sonucuna varmıştır (oy birliğiyle). Kararda, ön incelemenin 2020 yılında yapılması nedeniyle o tarihte yürürlükte olan 140. madde metni esas alınmıştır; bugünkü dosyalarda sürenin başlangıcı davetiyenin tebliğidir. Kesin süre kaçırılmışsa, elde olmayan bir sebep varsa ve aynı sonuca başka bir hukuki yolla ulaşılamıyorsa, engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde eski hale getirme istenebilir (HMK'nın 95. ve 96. maddeleri).

Bu nedenle dilekçede kaydın somutlaştırılması gerekir. Tesisin adı biliniyorsa adı, bilinmiyorsa şehir ve tarih aralığı yazılmalı; kaydın hangi olguyu ispatlayacağı (zina, haysiyetsiz hayat, terk, affetme) açıkça belirtilmelidir. Belirsiz bir “otel kayıtlarının getirtilmesi” talebi, hem müzekkere cevabının eksik gelmesine hem de delilin hangi vakıaya ilişkin olduğu tartışmasına yol açar. Dilekçede şu unsurların bulunması, talebin kabul edilmesini kolaylaştırır:

• Kaydın hangi vakıayı ispatlayacağı ve bu vakıanın hangi boşanma sebebine bağlandığı;
• Tesisin adı ve adresi; bilinmiyorsa şehir ve semt;
• Konaklamanın gerçekleştiği düşünülen tarih aralığı;
• Kaydın hangi kişi veya kişilerle ve hangi oda için istendiği;
• Kaydın tesisten mi, kolluk sisteminden mi istenmesinin gerektiği.

Dava Açmadan Delil Tespiti Yapılabilir mi?

Dava henüz açılmamışsa mahkemeden müzekkere çıkmaz. Bu nedenle kayıtların silinme riski varsa, dava açılmadan önce delil tespiti istenebilir. Kanun, görülmekte olan davada inceleme sırası gelmemiş ya da ileride açılacak davada ileri sürülecek bir vakıanın tespiti için keşif, bilirkişi incelemesi veya tanık ifadelerinin alınması gibi işlemlerin yapılmasını talep etmeye izin verir (HMK'nın 400. maddesinin birinci fıkrası). Tespitin şartı hukuki yarardır:

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 400. maddesinin ikinci fıkrası:
“Delil tespiti istenebilmesi için hukuki yararın varlığı gerekir. Kanunda açıkça öngörülen hâller dışında, delilin hemen tespit edilmemesi hâlinde kaybolacağı yahut ileri sürülmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı ihtimal dâhilinde bulunuyorsa hukuki yarar var sayılır.”

Otel kayıtlarının beş yıl sonra silinmesi ve tesisin kaydı süresiz saklamak zorunda olmaması, kaybolma ihtimalinin somutlaştırılmasında kullanılabilir. Delil tespiti, henüz dava açılmamış hallerde esas hakkındaki davaya bakacak mahkemeden veya keşif yahut bilirkişi incelemesi yapılacak şeyin bulunduğu ya da tanığın oturduğu yer sulh mahkemesinden istenir (HMK'nın 401. maddesinin birinci fıkrası). Talep sahibinin haklarının korunması bakımından zorunluluk varsa, karşı tarafa tebligat yapılmadan da tespit yapılabilir; karar ve tutanak sonradan tebliğ edilir ve tebliğden itibaren bir hafta içinde tespit kararına itiraz edilebilir (HMK'nın 403. maddesi).

Otel Kayıtları Nereden İstenir?

Kayıtların iki kaynağı vardır: konaklama tesisi ve genel kolluk. Tesisin adı biliniyorsa müzekkere (mahkemenin ilgili kuruma gönderdiği emir yazısı) doğrudan otele yazılır. Tesisin adı bilinmiyorsa ya da eşin hangi tesiste kaldığına dair bir bulgu yoksa genel kolluğa müzekkere yazılır. Uygulamada kolluk üzerinden yapılan sorgu daha kapsayıcı sonuç verir; çünkü tesisler konaklama kayıtlarını kolluk sistemine bildirmek zorundadır:

1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu'nun 2. maddesi:
“Otel, motel, han, pansiyon, bekar odaları, günübirlik kiralanan evler, kamp, kamping, tatil köyü, marinalar, liman tesisi, kıyı tesisi ve benzeri her türlü, özel veya resmi konaklama yerleri ile özel sağlık müesseseleri, dinlenme ve huzur evleri, dini ve hayır kurumlarının sosyal tesislerinin sorumlu işleticileri, bu yerlerde ücretli veya ücretsiz, gündüz veya gece, yatacak yer gösterdikleri gemi/deniz turizmi araçlarında kalan kişiler de dahil olmak üzere yerli veya yabancı herkesin kimlik ve geliş-ayrılış kayıtlarını, örneğine ve usulüne uygun şekilde günü gününe tutmak, genel kolluk örgütlerinin her an incelemelerine hazır bulundurmak … zorundadırlar.”

Marina, liman tesisi, kıyı tesisi ile gemi ve deniz turizmi araçları, 7565 sayılı Kanun'la 1774 sayılı Kanun'un 2. maddesinde yapılan değişiklikle kapsama alınmıştır.

Kayıtların bilgisayarda tutulması ve kolluğa anlık bildirilmesi, 1774 sayılı Kanun'un Ek 1. maddesinde düzenlenmiştir; Yönetmeliğin Ek 1. maddesi 2022 yılında değiştirilmiştir:

Kimlik Bildirme Kanununun Uygulanması ile İlgili Yönetmeliğin Ek 1. maddesi:
“1774 sayılı Kanunun 2 nci maddesinde sayılan özel veya resmi her türlü konaklama tesisleri ve işletmeler tüm kayıtlarını bilgisayarda günü gününe tutmak, genel kolluk kuvvetlerinin bilgisayar terminallerine bağlanarak mevcut bilgi, belge ve kayıtları genel kolluk kuvvetlerine anlık olarak bildirmek zorundadırlar.
Bildirilen kayıtlar genel kolluk kuvvetlerine ait sistemde beş yıl süre ile muhafaza edilir. Bu süreyi dolduran kayıtlar kaydedilen sistemden otomatik olarak silinir.
Bu veriler üzerinden yapılan tüm işlemler kayıt altına alınır.”

Mahkeme, otelin elindeki belgenin ibrazını emredebilir; ibraz etmeyen üçüncü kişi hakkında tanık hükümleri uygulanır (HMK'nın 221. maddesi). Oda ve kapasite bilgisi her kayıtta yer almayabilir; bu bilgi otelin kendi kayıt sisteminden ayrıca istenir. Müzekkere talebinde kaydın hangi tesise ve hangi tarihe ait olduğu, kaydın kim adına düzenlendiği açıkça belirtilmelidir. Cevap bu bilgileri içermiyorsa, müzekkerenin bu noktaları kapsayacak biçimde yenilenmesi talep edilmelidir.

Kayıtlar Ne Kadar Süre Saklanır?

Kolluk sistemine bildirilen kayıtlar beş yıl saklanır ve süre dolunca otomatik olarak silinir (Kimlik Bildirme Yönetmeliğinin Ek 1. maddesi). Tesiste tutulan konaklama yeri kayıt defteri de dolduğu yılı izleyen takvim yılından başlayarak beş yıl süreyle saklanır; konaklama belgeleri ise bir yıl saklanır (Kimlik Bildirme Yönetmeliğinin 24. maddesi). Bu süreler, otel kayıtlarının delil olarak kullanılabilirliğine doğrudan etki eder: beş yıldan eski bir konaklamaya ilişkin kayıt, sistemden silinmiş olabileceği gibi tesiste de bulunmayabilir.

Saklama süresi, uygulamada iki sonuç doğurur. Birincisi, kayda dayanan taraf, konaklamanın tarihini ve dolayısıyla sürenin dolup dolmadığını baştan değerlendirmelidir. İkincisi, kayıt henüz silinmemişse, müzekkere bir an önce yazılmalıdır; çünkü beş yıllık sürenin dolması halinde kayda ulaşmak mümkün olmayabilir.

Kamera kayıtları bakımından otel kayıtlarındaki gibi açık bir saklama süresi bulunmamaktadır; süre, veri sorumlusunun saklama politikasına göre belirlenir. Bu nedenle görüntüye dayanılacaksa talep gecikmeden yapılmalıdır.

Hukuka Aykırı Delil ve Kişisel Veri

Otel kayıtları, kişisel veri niteliğindedir. Bu nedenle kayıtların elde edilmesi ve kullanılması, hem medeni usul hem de kişisel verilerin korunması hukuku bakımından sınırlara tabidir.

Kişinin kendi başına kolluk sistemine erişerek kayıt alması mümkün değildir; bu yola başvurulması halinde elde edilen delil hukuka aykırı olur ve ispatta dikkate alınmaz (HMK'nın 189. maddesinin ikinci fıkrası). Kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçiren, başkasına veren veya yayan kişi iki yıldan dört yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır (Türk Ceza Kanunu'nun (TCK) 136. maddesi). 1774 sayılı Kanun'un 14. maddesi, mahkeme kararı olmadıkça yetkili resmi örgütler dışında hiç kimsenin bu belge ve bildirimlerden yararlanamayacağını düzenler. Bu nedenle eşin kayıtları, mahkeme müzekkeresiyle tesisten veya kolluktan istenir (HMK'nın 195. maddesi). Kişinin kendi verilerine ilişkin, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu'nun (KVKK) kapsamındaki hakları, bu özel hükmün sınırı içinde değerlendirilir. Kişi, KVKK'nın 11. maddesindeki haklarını veri sorumlusuna yazılı başvuruyla kullanır (KVKK'nın 13. maddesi). Başvurunun reddedilmesi, cevabın yetersiz bulunması veya süresinde cevap verilmemesi hallerinde, cevabın öğrenildiği tarihten itibaren otuz, her halde başvuru tarihinden itibaren altmış gün içinde Kurula şikayet edilebilir; başvuru tüketilmeden şikayet edilemez (KVKK'nın 14. maddesi).

Otelin konaklama bilgilerini üçüncü kişilerle paylaşması ise ayrı bir ihlal oluşturur. Kişisel Verileri Koruma Kurulu, 03.08.2023 tarihli ve 2023/1327 sayılı kararında, otelin düzenlediği temizlik görev kağıdında yer alan konaklama bilgilerinin üçüncü bir kişi tarafından elde edilmesini veri sorumlusunun idari ve teknik tedbirleri almamış olmasına bağlamış; veri güvenliğine ilişkin yükümlülüğün yerine getirilmediğine karar vererek veri sorumlusu hakkında idari para cezası uygulamıştır. Karar, otel kayıtlarının kendiliğinden veya gayriresmi yollarla elde edilmesinin veri güvenliği bakımından sorumluluk doğurduğunu göstermesi bakımından önemlidir; delil bakımından sonuç ise HMK'nın 189. maddesinin ikinci fıkrasına dayanır.

Bu nedenle otel kayıtlarına dayanacak taraf, kaydı kendi imkanlarıyla elde etmeye çalışmak yerine mahkemeden müzekkere yazılmasını talep etmelidir. Kaydın hukuka uygun yolla elde edilmiş olması, delilin kabul edilebilirliğinin ilk şartıdır.

Sıkça Sorulan Sorular

Otel kaydı tek başına zina ispatına yeter mi? Hayır. Otel kaydı, eşin belirli bir tarihte belirli bir kişiyle aynı tesiste konakladığını gösterir; cinsel ilişkiyi göstermez. Zina için kaydın tanık beyanı, mesajlaşma, HTS kaydı gibi delillerle desteklenmesi gerekir.

Zina ispatlanamazsa boşanma davası reddedilir mi? Dava yalnız zina sebebine dayandırılmışsa reddedilebilir. Aynı olgular evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi bakımından değerlendirilebilir; bu nedenle zina talebiyle birlikte terditli olarak genel sebebe dayanılması önerilir.

Otel kayıtları zina dışında hangi olguları ispatlar? Haysiyetsiz hayat sürme, terk ve evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayanan kusur iddialarında delil olarak kullanılabilir. Affetme bakımından ise tek başına yeterli değildir.

Otel kayıtları nereden istenir? Tesisin adı biliniyorsa otelden, bilinmiyorsa genel kolluktan müzekkereyle istenir. Kolluk sistemi, tesislerin bildirdiği kayıtları beş yıl saklar.

Otelin adını bilmiyorsam ne yapabilirim? Mahkemeden kolluğa müzekkere yazılması istenebilir. Müzekkerede şehir ve tarih aralığının belirtilmesi, cevabın somutlaşmasını sağlar.

Kolluk sisteminde kayıtlar ne kadar süre saklanır? Beş yıl. Süre dolunca kayıtlar sistemden otomatik olarak silinir.

Beş yıldan eski bir konaklamanın kaydı alınabilir mi? Kolluk sistemindeki kayıt beş yıl sonra silinir; tesiste tutulan defter ise dolduğu yılı izleyen takvim yılından başlayarak beş yıl saklanır. Süreler dolduğunda kayda ulaşılamayabilir; bu nedenle eski tarihli konaklamalarda kaydın hala mevcut olup olmadığı önceden değerlendirilmelidir.

Otel kayıtlarına hangi süreye kadar dayanabilirim? Ön inceleme davetiyesinin tebliğinden itibaren iki hafta içinde belge sunulmalı veya getirtilmesi için açıklama yapılmalıdır. Delil, dava veya cevap dilekçesinde gösterilir; bu süre içinde yerine getirilmeyen delilden vazgeçilmiş sayılır.

Zina sebebiyle dava açma süresi ne kadar? Öğrenmeden itibaren altı ay, her halde zina eyleminin üzerinden beş yıl. Affeden tarafın dava hakkı yoktur.

Davadan sonra eşimle otelde kaldım; önceki olaylar affedilmiş sayılır mı? Tek başına sayılmaz. Birlikte konaklama, affetme iradesinin göstergelerinden biri olarak diğer olgularla birlikte değerlendirilir; baskı veya tehdit varsa affetmeden söz edilemez.

Otel kayıtlarını kendim isteyebilir miyim? Eşin kayıtları bakımından hayır; kayıtlar ancak mahkeme müzekkeresiyle istenir. Kendi imkanlarıyla kayıt elde etmeye çalışmak hukuka aykırı delil elde etme sonucunu doğurur ve kişisel veri ihlali oluşturabilir.