Ceza HukukuBağlı olduğu rehber: Ceza Davaları ve Ceza Yargılaması 2026
Kasten Yaralama Suçu ve Cezası 2026 (TCK 86, 87 ve 88. Maddeleri)
Kasten yaralama, başkasının vücuduna acı veren ya da sağlığının veya algılama yeteneğinin bozulmasına kasten neden olan kişinin işlediği ve Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) 86. maddesinde düzenlenen suçtur. 04.06.2025’te yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’la basit halin cezası 1 yıl 6 aydan 3 yıla kadar hapis, basit tıbbi müdahaleyle giderilebilen hafif halin cezası ise 6 aydan 1 yıl 6 aya kadar hapis veya adli para cezası olmuştur. Bu iki hal uzlaştırmaya tabidir; silahla ya da eşe, kardeşe karşı işlenmesi gibi nitelikli haller ile kemik kırığı ve ölüm gibi ağır neticeli yaralama uzlaştırma dışındadır. Yalnız hafif hal şikayete bağlıdır ve şikayet süresi, fiilin ve failin öğrenildiği günden başlayan 6 aydır.
Kasten Yaralama Nedir?
Halk arasında daha yaygın olarak "adam yaralama" adıyla hatalı bir şekilde kabul gören kasten yaralama suçu, Türk Ceza Kanunumuzun "Özel Hükümler" başlıklı 2. kitabının, "Kişilere Karşı Suçlar" başlıklı 2. kısmının, "Vücut Dokunulmazlığına Karşı Suçlar" başlıklı 2. bölümü içerisinde 86. maddede düzenlenmiştir. Günümüzde bu ifadenin doğru kullanımı "adam yaralama suçu" değil, "kasten yaralama suçu" olmalıdır, kanunda da bu şekilde düzenlenmiştir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (TCK 87. madde) ile kasten yaralamanın ihmali davranışla işlenmesi (TCK 88. madde) suçları, Türk Ceza Kanunumuzda farklı maddelerde farklı suç tipleri olarak düzenlenmiş olsalar da, anlatım dağınıklığı yaratmamak adına bu makalemizde alt başlıklar halinde incelenecektir.
Zaman zaman, kasten yaralama suçunun toplumumuzda birçok farklı suç tipiyle karıştırılabildiği görülmektedir; bu nedenle temel saptama doğru yapılmalıdır. Küçük farklılıklar saptanmalı ve kavramlara ilişkin tanımlama doğru yapılıp kanuna uygun bir tanımsal çerçeve dahilinde doğru tipiklik tespiti yapılarak, her somut olay kendi özelinde ele alınmalıdır. Basitçe anlaşılabilecek örneklerle açıklamamız gerekirse: Kasten yaralama suçu, ancak insanlara karşı işlenebilmektedir. Bir hayvana karşı yaralayıcı ve zarar verici davranış içerisine girilmesi halinde kasten yaralama suçu oluşmaz. Hayvan 2021'den beri Türk Ceza Kanunu bakımından mal sayılmamaktadır (sahipli hayvana zarar vermeyi düzenleyen 151. maddenin ikinci fıkrası 7332 sayılı Kanun’la yürürlükten kaldırılmıştır); bir ev hayvanını veya evcil hayvanı kasten öldürmek ya da ona işkence etmek veya acımasız ve zalimce muamelede bulunmak, hayvanın sahipli olup olmadığına bakılmaksızın 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 28/A maddesinde ayrı bir suç olarak düzenlenmiştir. Ayrıca ölü bir kimse de yaralanamayacağı için, ölmüş kimsenin cesedine yönelik gerçekleştirilen bu tip hareketler de kasten yaralama suçunu değil, diğer tüm şartların mevcut olması halinde kişinin hatırasına hakaret suçunu meydana getirir.
Kasten Yaralama Suçu Nasıl İşlenir?
Türk Ceza Kanunumuzun 86. maddesinin 1. fıkrası, kasten yaralama suçunun tanımsal çerçevesini çizmektedir. Kanuni çerçevesi oldukça genel ve soyut düzenlenmiş olan kasten yaralama suçunu basit ve dar bazı birkaç davranış ile sınırlandırmak mümkün değildir, bu nedenle kasten yaralama suçu serbest hareketli suçlar arasındadır. Kanunda yer alan ifadesiyle, kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, kasten yaralama suçunu işlemiş olur. O halde kasten yaralama suçu, yalnızca mağdura fiziksel acı çektirmekten ibaret değildir, çok farklı şekillerde de işlenebilir.
Türk Ceza Kanunu’nun 86. maddesinin birinci fıkrası:
“Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıl altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.”
Hukuka aykırı bir fiil sonucu kişinin sağlığının ve algılama yeteneğinin zarar görmesi de kasten yaralama suçunu oluşturmaktadır. Serbest hareketli bir suç olmasından mütevellit, çok geniş bir uygulama alanına sahip olan kasten yaralama suçu için yalnızca fiziksel şiddet gerekmediği gibi, örneğin: Bir vatandaşın yiyecek ve içeceğine ilaç katılması suretiyle sağlığının bozulması; bir kişi ile beraber seyahat edilmekteyken araba yolculuğunda kişinin yanındaki kişiyi yaralamak için bilinçli olarak kaza yapması gibi birçok farklı davranış, kasten yaralama suçu teşkil edecektir.
Kasten başkasının vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına neden olan kişi, bir yıl altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Suçun bu halinde şikayet aranmaz, savcılık resen harekete geçebilir; bununla birlikte basit hal, aşağıda anlatıldığı gibi uzlaştırmaya tabidir.
Kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamanın ceza aralıkları ile ağırlaştırılmış müebbet ve müebbet hapis gerektiren suçlarda teşebbüs cezaları, 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’la artırılmıştır; bu yazıdaki cezalar değişiklikten sonraki metne göredir. Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun hükümleri farklıysa failin lehine olan kanun uygulanacağından (TCK’nın 7. maddesinin ikinci fıkrası), 04.06.2025’ten önce işlenen fiillerde değişiklikten önceki, daha düşük ceza aralıkları uygulanabilir.
Kasten Yaralama Suçunun Diğer Halleri
Yukarıdaki başlık altında Türk Ceza Kanunumuzun 86. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenmiş olan, kasten yaralama suçunun basit halini işledik. Ancak 86. maddenin 2. ve 3. fıkraları ile 87. ve 88. maddelerinde, kasten yaralama suçunun daha az cezayı gerektiren hali, nitelikli hali, neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama ve kasten yaralamanın ihmali davranışla işlenmesi halleri ayrıca düzenlenmiştir. Dolayısıyla bu hususlar üzerinde de durulması gerekir.
a) Kasten Yaralama Suçunun Daha Az Cezayı Gerektiren Hali (TCK 86/2)
Türk Ceza Kanunumuzun 86. maddesinin ikinci fıkrasında, kasten yaralama suçunun daha az cezayı gerektiren hali düzenlenmiştir. Buna göre kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması halinde, mağdurun şikayeti üzerine, altı aydan bir yıl altı aya kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur.
Türk Ceza Kanunu’nun 86. maddesinin ikinci fıkrası:
“Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan bir yıl altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur. Suçun kadına karşı işlenmesi hâlinde cezanın alt sınırı dokuz aydan az olamaz.”
Suçun daha az cezayı gerektiren bu halinde mağdurun şikayeti aranmaktadır, savcılık ve diğer yargı makamlarınca resen harekete geçilmez; şikayetin geri çekilmesi halinde de başlatılmış olan soruşturma ve kovuşturmalar sona erer.
Suçun bu halinin bir kadına karşı işlenmesi halinde cezanın alt sınırına ilişkin cümle, madde metnine 7406 sayılı Kanun’la (12.05.2022) eklenmiştir. Bu alt sınır o tarihte altı aydı; 7550 sayılı Kanun’la dokuz aya çıkarılmıştır.
b) Kasten Yaralama Suçunun Nitelikli Halleri (TCK 86/3)
Türk Ceza Kanunumuzun 86. maddesinin 3. ve son fıkrasında ise, kasten yaralama suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. Aşağıda sayacak olduğumuz bu nitelikli hallerin varlığı halinde, şikayet aranmayacaktır.
Türk Ceza Kanunu’nun 86. maddesinin üçüncü fıkrası:
“Kasten yaralama suçunun;
a) Üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı,
b) Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,
c) Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle,
d) Kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,
e) Silahla,
f) Canavarca hisle,
İşlenmesi halinde, şikâyet aranmaksızın, verilecek ceza yarı oranında, (f) bendi bakımından ise bir kat artırılır.”
Madde metni gayet açıktır: Suçun nitelikli hallerinden canavarca hisle işlenmesi hali haricindeki durumlarda verilecek ceza yarı oranında artırılır; kasten yaralama suçunun canavarca hisle işlenmesi halinde ise verilecek ceza bir kat artırılacaktır.
Bu noktada her ne kadar madde metni gayet açık da olsa, maddede yer alan ifadelerin somutlaştırılması gerekmektedir. Örneğin "silah" ne demektir? Bu ifade ile yalnızca ateşli silahlar mı kastedilmektedir, yoksa örneğin bıçak ve sopa gibi eşyaları da kapsamına alan genel bir ifade mi kullanılmaktadır? Bu tip sorular, ceza hukuku yargılamasının bel kemiğini oluşturur ve somut olayın doğru yorumlanmasına ön ayak olur.
Türk Ceza Kanunu’nun 6. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi:
“Silah deyiminden;
1. Ateşli silahlar,
2. Patlayıcı maddeler,
3. Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet,
4. Saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler,
5. Yakıcı, aşındırıcı, yaralayıcı, boğucu, zehirleyici, sürekli hastalığa yol açıcı nükleer, radyoaktif, kimyasal, biyolojik maddeler,”
Yukarıda "silah" kelimesi üzerinden vermiş olduğumuz örnek, aslında gayet basit, herkes tarafından anlaşılabilir nitelikte, açık ve sade gibi görünen ifadelerin dahi sorgulanması gerektiğini gözler önüne sermektedir. Dolayısıyla madde metni ne kadar açık olursa olsun, mutlaka genel ceza hukuku mevzuatı ile emsal Yargıtay kararları da hesaba katılarak uygulanmalıdır.
c) Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama (TCK 87)
Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu, Türk Ceza Kanunumuzun 87. maddesinde düzenlenmiş olup, madde hükmünde sayılmış olan şartların gerçekleşmesi halinde, faile verilecek olan cezada neticenin şiddetine göre artırıma gidilir. Türk Ceza Kanunumuzun 87. maddesine göre neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu, oldukça detaylı ve kademeli olarak düzenlenmiştir:
Türk Ceza Kanunu’nun 87. maddesi:
“1. Kasten yaralama fiili, mağdurun;
a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına,
b) Konuşmasında sürekli zorluğa,
c) Yüzünde sabit ize,
d) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma,
e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun vaktinden önce doğmasına,
Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hallerde dört yıldan, üçüncü fıkraya giren hallerde altı yıldan az olamaz.”
“2. Kasten yaralama fiili, mağdurun;
a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,
b) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine,
c) Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına,
d) Yüzünün sürekli değişikliğine,
e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun düşmesine,
Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, iki kat artırılır. Ancak, verilecek ceza, birinci fıkraya giren hallerde altı yıldan, üçüncü fıkraya giren hallerde dokuz yıldan az olamaz.”
“3. Kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılır.”
“4. Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hallerde on yıldan ondört yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hallerde ise ondört yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.”
Kasten yaralama suçunu oluşturan davranış neticesinde vücutta kemik kırılması ya da çıkması halleri, cezanın daha da artırılmasına sebebiyet vermektedir. Örnek verecek olursak, Türk Ceza Kanunumuzun 87. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kasten yaralama sonucunda vücutta kemik kırığı meydana gelmişse, TCK 86/3. maddesindeki nitelikli hal nedeniyle artırılan ceza, kemik kırığı nedeniyle ayrıca yarısına kadar artırılabilir. Ancak aynı fiil hem 87. maddenin birinci ya da ikinci fıkrasındaki bir neticeye hem de kemik kırığına yol açmışsa ceza 87. maddeden yalnız bir kez, en ağır neticeye göre artırılır; öteki netice temel cezanın belirlenmesinde gözetilir. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 12.12.2017 tarihli ve 2017/4288 E., 2017/16494 K. sayılı kararında “birden fazla nitelikli halin birleşmesi halinde sanığa verilecek cezanın TCK'nin 87. maddesinden ancak bir kez arttırılabileceği” belirtilmiş; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.04.2025 tarihli ve 2025/1431 E., 2025/3749 K. sayılı kararında da yüzde sabit iz nedeniyle 87/1-c uyarınca artırım yapıldıktan sonra “aynı Kanun'un 87/3 maddesi uyarınca yeniden cezada artırım yapılamayacağı” kabul edilmiştir.
d) Kasten Yaralama Suçunun İhmali Davranışla İşlenmesi (TCK 88)
Kasten yaralamanın ihmali davranışla gerçekleştirilmesi halinde, verilecek ceza üçte ikisine kadar indirilebilir. Bu halin söz konusu olması durumunda kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesine ilişkin hükümlere atıf yapılmıştır, dolayısıyla kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesine dair hükümler de göz önünde bulundurulur.
Kasten Yaralama Suçunda Teşebbüs
Suça teşebbüs, Türk Ceza Kanunumuzun 35. maddesinde, genel hükümler arasında düzenlenmiştir ve uygun düştüğü ölçüde kasten yaralama suçuna ilişkin olarak da uygulanmaktadır.
Türk Ceza Kanunu’nun 35. maddesi:
“1. Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur.”
“2. Suça teşebbüs halinde fail, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine ondört yıldan yirmibir yıla kadar, müebbet hapis cezası yerine on yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Diğer hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.”
Kasten yaralama suçunda teşebbüs hükümlerinin uygulanabilmesi için:
- Failin kasten yaralama iradesinin bulunması,
- Failin kasten yaralama iradesine uygun olarak doğrudan doğruya harekete geçmiş olması,
- Failin fiilinin, kasten yaralama fiilini meydana getirmeye elverişli olması,
- Suçun, failin elinde olmayan nedenlerle tamamlanamamış olması
şartlarının tümünün mevcut olması gerekmektedir. Teşebbüse ilişkin bu şartların tümünün varlığı halinde, kasten yaralama suçu nedeniyle verilecek olan ceza, Türk Ceza Kanunumuzun 35/2. maddesi uyarınca indirilir. Kasten yaralamanın cezası süreli hapis olduğundan uygulanacak olan, ikinci fıkranın son cümlesindeki indirimdir: verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.
Kasten Yaralama Suçunda Şikayet
Kasten yaralama suçunun TCK 86/2. maddesinde düzenlenmiş olan ve daha az cezayı gerektiren, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek hali şikayete bağlı suçlardandır. Şikayet süresi 6 (altı) aydır ve şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu öğrendiği günden başlar; bu süre her durumda dava zamanaşımı süresini geçemez. Süresi içinde şikayette bulunulmazsa soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.
Türk Ceza Kanunu’nun 73. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları:
“1. Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz.”
“2. Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar.”
Kasten yaralama suçunun şikayete tabi olan bu halinde şikayetin sonradan geri çekilmesi durumunda soruşturma aşamasında takipsizlik, yani kovuşturmaya yer olmadığına dair karar (KYOK kararı) verilecektir. Kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçilmesi davayı düşürür; ancak vazgeçme, onu kabul etmeyen sanığı etkilemez (TCK’nın 73. maddesinin dördüncü ve altıncı fıkraları). Vazgeçme kural olarak tazminat hakkını etkilemez; ancak kamu davası şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmüş ve mağdur vazgeçtiği sırada şahsi haklarından da vazgeçtiğini ayrıca açıklamışsa artık hukuk mahkemesinde de dava açamaz (TCK’nın 73. maddesinin yedinci fıkrası).
Kasten yaralama suçunun daha az cezayı gerektiren, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek hali dışındaki halleri ile nitelikli hallerinde şikayet zorunlu değildir. Bu hallerde savcılık tarafından resen soruşturma başlatılabilir ve kovuşturma evresine geçilebilir. Şikayete tabi olmayan hallerde şikayette bulunulmaması veya şikayette bulunulmuş olması halinde şikayetin geri çekilmesi gibi durumlarda yargılama süreci soruşturma aşamasında da olsa, kovuşturma aşamasında da olsa devam edecektir. Şikayete bağlı olmamak, uzlaştırma dışında kalmak anlamına gelmez: basit hal (TCK 86/1) şikayete bağlı olmadığı halde uzlaştırmaya tabidir.
Kasten Yaralama Suçunda Zamanaşımı
Kasten yaralamada dava zamanaşımı çoğu halde 8 yıl, ağır hallerde 15 yıldır; hafif halde ayrıca 6 aylık şikayet süresi aranır. Kasten yaralama suçunun şikayete tabi hali olan, kasten yaralamanın mağdurun üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebildiği halinde şikayet süresi, yukarıda anlatıldığı gibi fiilin ve failin öğrenildiği günden başlayan 6 aydır. Bunun dışındaki hallerde şikayet mecburi olmadığı için suç, dava zamanaşımı dolana kadar savcılığa bildirilebilir.
Dava zamanaşımı süresi, suçun kanunda yer alan cezasının üst sınırına göre belirlenir; seçimlik cezalarda hapis cezası esas alınır ve dosyadaki delillere göre suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri de hesaba katılır (TCK’nın 66. maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları). Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlarda süre 8 yıl, beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda 15 yıldır. Buna göre:
- Basit halde (TCK 86/1, üst sınır 3 yıl), hafif halde (TCK 86/2, üst sınır 1 yıl 6 ay) ve canavarca his dışındaki nitelikli hallerde (TCK 86/3-a ile e arası bentler, ceza yarı oranında artırıldığından üst sınır 4 yıl 6 ay) dava zamanaşımı 8 yıldır.
- Basit halin canavarca hisle işlenmesinde (TCK 86/1 ve 86/3-f, ceza bir kat artırıldığından üst sınır 6 yıl), basit halin duyu veya organ işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi gibi ağır neticelerle birleştiği hallerde (TCK 87/1 ve 87/2) ve ölümle sonuçlanan yaralamada (TCK 87/4) dava zamanaşımı 15 yıldır.
- Hafif halin canavarca hisle işlenmesinde (TCK 86/2 ve 86/3-f) üst sınır 3 yıl olduğundan süre 8 yıldır.
- Kemik kırığı ya da çıkığında (TCK 87/3) süre, artırımın uygulandığı cezanın üst sınırına göre 8 ya da 15 yıl olabilir.
Zamanaşımı suçun işlendiği günden işlemeye başlar; ancak çocuğa karşı üstsoy ya da çocuk üzerinde hüküm ve nüfuzu olan kişi tarafından işlenen yaralamada çocuğun 18 yaşını bitirdiği günden başlar (TCK’nın 66. maddesinin altıncı fıkrası).
Dava zamanaşımı; şüpheli veya sanığın savcı huzurunda ifadesinin alınması ya da sorguya çekilmesi, tutuklama kararı, iddianame düzenlenmesi veya mahkumiyet kararı verilmesiyle kesilir ve süre yeniden işlemeye başlar. Ancak kesilme halinde zamanaşımı süresi, kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısı kadar uzar (TCK’nın 67. maddesi); 8 yıllık süre en çok 12 yıla, 15 yıllık süre en çok 22 yıl 6 aya çıkabilir. Fiili işlediği sırada 12 yaşını doldurmuş, 15 yaşını doldurmamış olanlar hakkında bu sürelerin yarısı; 15 yaşını doldurmuş, 18 yaşını doldurmamış olanlar hakkında üçte ikisi geçince kamu davası düşer.
Mağdur ve suçtan zarar gören, kamu davası açıldıktan sonra ilk derece mahkemesinde hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduğunu bildirerek davaya katılabilir (Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) 237. maddesi). Kanun yolu aşamasında katılma isteğinde bulunulamaz; ancak ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddedilen ya da karara bağlanmayan katılma isteği, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır (CMK’nın 237. maddesinin ikinci fıkrası).
Kasten Yaralama Suçunda Uzlaşma Usulü
Kasten yaralamanın basit hali (TCK 86/1), basit tıbbi müdahaleyle giderilebilen hafif hali (TCK 86/2) ve ihmali davranışla işlenmesi (TCK 88) uzlaştırmaya tabidir. Nitelikli haller (TCK 86/3) ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (TCK 87) uzlaştırma kapsamı dışındadır. Kapsamdaki suçta dosya soruşturma aşamasında savcılık, kovuşturma aşamasında mahkeme tarafından uzlaştırma bürosuna gönderilir; uzlaştırma yapılmadan kurulan mahkumiyet hükümleri Yargıtay’ca bozulmaktadır. Uzlaştırmaya tabi suçların güncel listesi, uzlaştırma süreci ve uzlaşmanın sonuçları uzlaşma ve uzlaştırma yazımızda ayrıntılı olarak anlatılmıştır.
a) Hangi Haller Uzlaştırmaya Tabidir?
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin birinci fıkrası:
“Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:
a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.
b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;
1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),
…”
Bu hükme göre basit hal (TCK 86/1), şikayete bağlı olmadığı halde (b) bendindeki liste uyarınca uzlaştırmaya tabidir. Hafif hal (TCK 86/2) ise hem şikayete bağlı olduğu için (a) bendine, hem de (b) bendindeki listeye girer; (b) bendi 86. maddenin yalnız üçüncü fıkrasını dışarıda bıraktığından, hafif halin kadına karşı işlenmesi de bu sonucu değiştirmez. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, 09.03.2026 tarihli ve 2026/267 E., 2026/1730 K. sayılı kararında (b) bendine ilişkin olarak “5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında bulunduğu” tespitini yapmıştır.
Silahla, üstsoya, altsoya, eşe, boşandığı eşe veya kardeşe karşı, kendisini savunamayacak durumdaki kişiye karşı, kamu görevi nedeniyle, nüfuz kötüye kullanılarak ya da canavarca hisle işlenen yaralama (TCK 86/3) ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama (TCK 87; kemik kırığı ve çıkığı dahil) uzlaştırma dışındadır. 87. madde (b) bendinde sayılmamıştır ve şikayete de bağlı değildir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi 23.02.2026 tarihli ve 2025/8588 E., 2026/1202 K. sayılı kararında “86/1, 87/3. maddeleri kapsamında kalan kasten yaralama eyleminin uzlaşmaya tabi olmaması” ifadesini kullanmış; Yargıtay 2. Ceza Dairesi de 24.06.2025 tarihli ve 2025/7530 E., 2025/11981 K. sayılı kararında TCK 86/1 ve 87/3 uyarınca açılan davadaki yaralamayı “uzlaşma kapsamına girmeyen kasten yaralama suçu” olarak nitelendirmiştir.
b) Dava Ağır Halden Açıldı, Yaralama Hafif Çıktıysa Uzlaştırma Yapılır mı?
Evet. İddianamede nitelikli hal ya da ağır netice gösterilmiş olsa bile, yargılamada eylemin basit ya da hafif yaralama olduğu anlaşılırsa dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmelidir.
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 254. maddesinin birinci fıkrası:
“Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.”
Yargıtay 1. Ceza Dairesi bu durumda uzlaştırma yapılmadan kurulan mahkumiyet hükümlerini kanun yararına bozmaktadır. Yukarıda anılan 09.03.2026 tarihli kararda dava, organ işlevinin sürekli zayıflaması iddiasıyla (TCK 87/1-a) açılmıştı; adli tıp raporu kulak zarındaki yırtığın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığını, ancak organ işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliği de taşımadığını bildirmiş, Daire eylemin TCK 86/1 kapsamında kaldığını ve uzlaştırma yapılması gerektiğini kabul etmiştir. 18.05.2026 tarihli ve 2026/2807 E., 2026/4020 K. sayılı kararda neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama iddiasıyla açılan davada rapor mağdurun hayati tehlike geçirmediğini göstermiş; 23.06.2025 tarihli ve 2025/3853 E., 2025/4956 K. sayılı kararda ise silahla yaralama iddiasıyla açılan davada mahkeme silah artırımını uygulamamış, eylem TCK 86/2 kapsamında kalmıştır. Daire her iki dosyada da uzlaştırma yapılmadan kurulan hükmü oy birliğiyle kanun yararına bozmuştur.
c) Kasten Yaralama Başka Bir Suçla Birlikte İşlenmişse
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin üçüncü fıkrası:
“Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, ısrarlı takip suçunda (madde 123/A) ve hakaret suçunda (madde 125) uzlaştırma yoluna gidilemez. … Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz. … Ancak önödeme kapsamına giren bir suç ile uzlaştırma kapsamına giren bir suçun birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaştırma kapsamındaki suç bakımından uzlaşma hükümleri uygulanır.”
- Aynı mağdur şartı: Uzlaştırma dışındaki suç aynı mağdura karşı işlenmişse yaralama için de uzlaştırma yapılmaz. Farklı mağdura karşı işlenen kapsam dışı suç engel değildir. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.02.2025 tarihli ve 2025/43 E., 2025/1089 K. sayılı kararında, engelin doğması için “bu suçların aynı mağdura yönelik işlenmiş olması gerekir” denilmiş; başka bir şikayetçiye karşı işlendiği iddia edilen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama, ilk şikayetçiye karşı işlenen yaralama yönünden uzlaştırmaya engel sayılmamıştır.
- Engel suçtan beraat: Engel oluşturan suçtan beraat edilirse engel kalkar. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 12.01.2026 tarihli ve 2025/8534 E., 2026/31 K. sayılı kararında hafif yaralama ile birlikte silahla ve birden fazla kişiyle tehdit iddiasıyla dava açılmış, tehditten beraat kararı verilmişti; Daire “uzlaşmaya engel olan silahla birden fazla kişi ile tehdit suçundan beraat kararı verilmiş olması nedeniyle” yaralama yönünden uzlaştırma yapılması gerektiğine karar vermiştir. Buna karşılık Yargıtay 2. Ceza Dairesinin yukarıda anılan 24.06.2025 tarihli kararında, kapsam dışı yaralamadan verilen beraat istinafta bozulup sanık bu suçtan mahkum edilince, aynı mağdura karşı birlikte işlenen mala zarar verme yönünden uzlaştırma engelinin sürdüğü kabul edilmiştir.
- Yaralama ile hakaret: Hakaret uzlaştırma dışındadır, ancak 125. maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendindeki kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hal dışında önödeme kapsamındadır (TCK’nın 75. maddesinin altıncı fıkrası). 7571 sayılı Kanun’la (25.12.2025) üçüncü fıkraya eklenen son cümle gereği, aynı kişiye karşı birlikte işlenen basit ya da hafif yaralama ile hakarette yaralama yönünden uzlaştırmaya gidilir, hakaret ise önödeme kapsamında kalır. Hakaret suçunun ayrıntısı hakaret suçu yazımızdadır.
d) Uzlaştırma Süreci ve Sonuçları
Uzlaştırmacı, şüpheli ile mağdura uzlaşma teklifinde bulunur; teklif yapıldıktan itibaren yedi gün içinde kararını bildirmeyen taraf teklifi reddetmiş sayılır (CMK’nın 253. maddesinin dördüncü fıkrası; süre 7531 sayılı Kanun’la üç günden yedi güne çıkarılmıştır). Uzlaştırma sonuçsuz kalırsa tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez (253. maddenin on sekizinci fıkrası); ancak teklif reddedilmiş olsa bile taraflar, uzlaştıklarını gösteren belgeyle en geç iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar Cumhuriyet savcısına başvurarak uzlaştıklarını beyan edebilirler (on altıncı fıkra). Birden çok kişi tarafından işlenen yaralamada uzlaşmadan yalnız uzlaşan kişi yararlanır (CMK’nın 255. maddesi). İlk uzlaşma teklifinden uzlaştırmacının raporunu büroya verdiği tarihe kadar dava zamanaşımı ile kovuşturma koşulu olan dava süresi işlemez (253. maddenin yirmi birinci fıkrası).
Uzlaşma sağlanırsa sonuç, kararlaştırılan edimin nasıl yerine getirileceğine göre değişir:
Aşama | Edim defaten (hemen) yerine getirilirse | Edim ileri tarihe bırakılır, takside bağlanır ya da süreklilik arz ederse |
|---|---|---|
Soruşturma | Kovuşturmaya yer olmadığı kararı | Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı; uzlaşmanın gerekleri yerine getirilmezse kamu davası açılır (CMK 253/19) |
Kovuşturma | Davanın düşmesi kararı | Durma kararı; uzlaşmanın gerekleri yerine getirilmezse yargılamaya kaldığı yerden devam edilir (CMK 254/2) |
Kovuşturmadaki durma kararı, 14.11.2024 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 7531 sayılı Kanun’la getirilmiştir. Bu tarih itibarıyla 254. maddenin ikinci fıkrasının eski haline göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş dosyalar, değişiklikten önceki hükümlere göre sonuçlandırılır (CMK’nın geçici 7. maddesinin dördüncü fıkrası). Şüpheli edimini yerine getirmezse uzlaşma raporu veya belgesi, İcra ve İflas Kanunu’nun 38. maddesinde yazılı ilam niteliğindeki belgelerden sayılır. Uzlaşmanın tazminat davasına etkisi aşağıda tazminat başlığında anlatılmıştır.
Kasten Yaralama Suçunda İçtima
Ceza hukukumuzda kural olarak "ne kadar fiil varsa, o kadar suç vardır", ancak "suçların içtimaı" olarak da bilinen içtima hükümleri, bu kuralın istisnasıdır. Suçların içtimaı ya da kısaca içtima, ceza hukukunda bir fiil ile birden çok suçun meydana gelmesi halinde söz konusu olmaktadır ve içtima hükümlerine dahil edilebilecek nitelikte davranışlar neticesinde birden çok suç meydana gelmiş olsa dahi, tek bir suçtan ceza verilir. Suçların içtimaı, Türk Ceza Kanunumuzun 42, 43 ve 44. maddelerinde bileşik suç, zincirleme suç ve fikri içtima şeklinde düzenlenmişlerdir.
Kasten yaralama suçunda da istisnai haller hariç olmak üzere suçların içtimaı mümkündür. Ancak zincirleme suçu ve aynı suçun tek fiille birden fazla kişiye karşı işlenmesini düzenleyen 43. madde kasten yaralamada uygulanmaz (TCK’nın 43. maddesinin üçüncü fıkrası); aynı kişiye değişik zamanlarda birden çok kez yönelen yaralamada da, tek fiille birden çok kişinin yaralanmasında da her yaralama için ayrı ceza verilir. Yine örneğin: Kasten yaralama suçu, ruhsatsız ateşli silahla işlenmişse, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna aykırılık dolayısıyla ayrıca ceza verilmesi söz konusu olacaktır. Bu tarz istisnai durumların varlığı nedeniyle her somut olay kendi özelinde değerlendirilmelidir.
Kasten Yaralama Suçunda Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması (HAGB)
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması (kısaca "HAGB"), kanunda öngörülen şartların varlığı halinde sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmayarak sanığın beş yıllık denetim süresine tabi tutulmasıdır. Açıklanması geri bırakılan hüküm, müsadereye ilişkin hükümler hariç, sanık hakkında hukuki sonuç doğurmaz. Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmez ve denetimli serbestlik yükümlülüklerine uyulursa hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilir. HAGB kararı bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir; bu kayıt yalnız bir soruşturma veya kovuşturmayla bağlantılı olarak Cumhuriyet savcısı, hakim veya mahkeme tarafından istenebilir.
Ceza Muhakemesi Kanunumuzun 231. maddesinde (7499 ve 7589 sayılı Kanunlarla değişik) düzenlenmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması (HAGB) kararı verilebilmesi için:
- Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan cezanın iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası olması,
- Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması,
- Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,
- Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi
gerekmektedir. Zarar derhal giderilemiyorsa, denetim süresince aylık taksitlerle tamamen giderilmesi koşuluyla da HAGB kararı verilebilir. Bunlara ek olarak, önceki bir HAGB kararının beş yıllık denetim süresi içindeki kişi hakkında, kasten yaralama gibi kasıtlı bir suç nedeniyle yeniden HAGB kararı verilemez (CMK’nın 231. maddesinin sekizinci fıkrası).
Sanığın HAGB'yi kabul etmesi şartı, yalnız 01.06.2024 tarihinden önce verilen HAGB kararları bakımından aranmaya devam etmektedir (CMK’nın geçici 6. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi); bu tarih ve sonrasında verilen kararlarda sanığın kabulü aranmaz. Yine 01.06.2024 ve sonrasında verilen HAGB kararlarına karşı itiraz değil, istinaf yoluna başvurulur.
CMK’nın 231. maddesi uzlaşmaya ilişkin hükümleri saklı tutar; uzlaştırmaya tabi basit ve hafif yaralamada uzlaştırma yapılmadan hüküm kurulamayacağı yukarıda anlatılmıştır. Açıklanması geri bırakılan hükümde mahkum olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olsa bile seçenek yaptırımlara çevrilemez. HAGB hükümleri; işkence ve eziyet suçları ile kamu görevlisinin görevi sebebiyle işlediği ve Anayasa’nın 17. maddesi kapsamında kötü muamele kabul edilebilecek suçlar hakkında uygulanmaz (CMK’nın 231. maddesinin on dördüncü fıkrası).
Kasten yaralama suçunda da, somut olayda yürütülen yargılama sürecinde yukarıdaki şartların sağlanması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkündür.
Kasten Yaralama Suçunda Adli Para Cezası
Adli para cezası: İşlenmiş olan bir suç sonucunda hapis cezası ile birlikte veya tek başına uygulanabilen, hapis cezası gibi bir yaptırım çeşididir. Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif olduğu halde (TCK 86/2), kanun hapis cezası ile adli para cezasını seçimlik olarak öngördüğünden hakim doğrudan adli para cezasına hükmedebilir. Ancak bu halde hapis cezasına hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez (TCK’nın 50. maddesinin ikinci fıkrası).
Diğer hallerde hükmedilen hapis cezası bir yıl veya daha az ise kısa süreli hapis cezasıdır (TCK’nın 49. maddesinin ikinci fıkrası). Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK’nın 50. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilebilir.
Kasten Yaralama Suçunda Cezanın Ertelenmesi
Cezanın ertelenmesi, Türk Ceza Kanunumuzun 51. maddesinde düzenlenmiş olan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla karıştırılabilen bir ceza hukuku uygulamasıdır. İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebilir. Suç konusu fiili işlediği sırada, on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından bu süre iki yıl değil, üç yıldır. Erteleme kararı verilebilmesi için:
- Failin, daha önce kasıtlı bir suç işlemiş olması nedeniyle üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması ve
- Mahkemede failin tekrar suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşması,
- TCK 51. madde hükmünde yer alan diğer şartların somut olaya uygun düşmesi
gerekmektedir.
Ayrıca cezası ertelenen hükümlü, denetim süresine de tabi tutulur ve bu denetim süresi içerisinde bir meslek veya sanat sahibi olması adına eğitim programına girmesine, meslek veya sanat sahibi ise aynı meslek veya sanatı icra eden kişi yanında ücretli olarak çalışmasına, on sekiz yaşından küçük olan hükümlülerin meslek veya sanat edinebilmeleri adına barınma imkanı bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine karar verilebilir.
Kasten yaralama suçu için de cezanın ertelenmesi şartları sağlanıyorsa, cezanın ertelenmesine karar verilebilecektir. Ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile erteleme aynı hükümde birlikte uygulanmaz: açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezası ertelenemez (CMK’nın 231. maddesinin yedinci fıkrası). 01.06.2024 ve sonrasında verilen kararlarda HAGB için sanığın kabulü de aranmamaktadır.
Bununla birlikte 7243 sayılı Yükseköğretim Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 28. maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunumuzun ek 12. maddesine getirilen değişiklikle birlikte, kasten yaralama suçunun sağlık personeline karşı görevi sebebiyle işlenmesi halinde hem cezanın yarı oranında artırılmasına karar verilecek hem de cezanın ertelenmesi hükümleri uygulanamayacaktır. Kamu ya da özel sağlık kuruluşunda çalışan personel görevleriyle bağlantılı suçlarda kamu görevlisi sayıldığından (özel sağlık kuruluşu personeli için ek 12. madde), bu yaralama kamu görevi nedeniyle işlenen nitelikli haldir (TCK 86/3-c); şikayet aranmaz ve uzlaştırma yapılmaz.
Kasten Yaralama Suçunda Haksız Tahrik İndirimi
Haksız tahrik, kişinin kendisine yönelik olarak gerçekleştirilen haksız bir fiil nedeniyle yaşadığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesidir ve haksız tahrikin mevcudiyeti halinde, haksız tahrik altında suç işleyen fail hakkında verilecek olan cezada indirim yapılması söz konusu olacaktır. Haksız tahrik, Türk Ceza Kanunumuzun 29. maddesinde düzenlenmiş olan bir ceza hukuku müessesesidir.
Türk Ceza Kanunu’nun "Haksız tahrik" başlıklı 29. maddesi:
“Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir.”
Kasten yaralama suçunun da haksız tahrik altında işlenmesi mümkündür. Örneğin bir kişinin yüzüne karşı ağır hakaretler içeren, rencide edici nitelikte sözler sarf edilmesi halinde, o kişinin kendisine karşı hakarette bulunan kişiye karşı kasten yaralama suçunu işlemesi durumunda haksız tahrik indiriminin uygulanması söz konusu olacaktır.
Haksız tahrik nedeniyle uygulanacak olan indirimin belirlenmesinde, tahrik edici nitelikte olan davranışın ağırlığı ve şiddeti ile tahrik altında kasten yaralama suçunu işleyen failin davranışı arasındaki orantı dikkate alınır; dolayısıyla her somut olay kendi özelinde değerlendirilir ve her somut olay özelinde farklı oranlarda haksız tahrik indirimi uygulanabilir.
Kasten Yaralama Suçunda Meşru Müdafaa
Meşru müdafaa, halk arasında bilinen adıyla "nefsi müdafaa" ve kanunda düzenlenmiş haliyle meşru savunma: Türk Ceza Kanunumuzun 25. maddesinde düzenlenmiş olan genel hükümlerinden birisidir ve kural olarak uygun düştüğü her somut olaya uygulanır. Meşru müdafaanın varlığı halinde, kasten yaralama suçunu işlemeye elverişli davranışı yerine getiren faile bu fiili nedeniyle ceza verilmez.
Türk Ceza Kanunu’nun 25. maddesinin birinci fıkrası:
“Gerek kendisine ve gerek başkasına ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlenen fiillerden dolayı faile ceza verilmez.”
Madde metninden kolaylıkla anlaşılabileceği üzere, kasten yaralama suçunda meşru savunmanın mevcut olduğunun kabulü aşağıdaki şartların varlığı halinde mümkündür:
- Kişinin kendisine veya başkasına yönelik bir saldırıyı engellemek amacıyla hareket etmesi,
- Kişinin kendisine veya başkasına yönelik saldırının gerçekleşmiş olması ya da gerçekleşmesi veya tekrarının muhakkak olması,
- Kişinin kendisine veya başkasına yönelik saldırının, haksız bir saldırı olması,
- Kasten yaralamaya neden olan fiilin, suçun meydana geldiği andaki hal ve koşullara göre haksız saldırı ile orantılı olması
Kasten yaralama suçundan dolayı yargılamaya konu edilen fiilin de bu şartlar dahilinde yerine getirilmiş olduğunun tespiti halinde meşru müdafaanın varlığı kabul edilir ve faile ceza verilmez.
Kasten Yaralama Suçunda Yetkili ve Görevli Mahkeme
Kasten yaralama suçuna ilişkin olarak yapılacak yargılamada yetkili mahkeme, suçun işlendiği yer mahkemesidir (CMK’nın 12. maddesi).
Görevli mahkeme, suç için kanunda öngörülen cezaya göre belirlenir: on yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlara ağır ceza mahkemesi, diğerlerine asliye ceza mahkemesi bakar (5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 11 ve 12. maddeleri). Kasten yaralamanın 86. maddedeki hallerinin hiçbirinde cezanın üst sınırı on yılı aşmadığından bu davalar asliye ceza mahkemesinde görülür. Mağdurun ölümüyle sonuçlanan yaralama (TCK 87/4) ağır ceza mahkemesinin görevindedir. Mahkemenin görevi belirlenirken ağırlaştırıcı veya hafifletici nedenler gözetilmeksizin kanunda yer alan suçun cezasının üst sınırı esas alındığından (5235 sayılı Kanun’un 14. maddesi), oransal artırım öngören nitelikli haller ve ağır neticeler (TCK 86/3, 87/1-3) görevi değiştirmez; bunların birleştiği dosyalarda da görevli mahkeme asliye ceza mahkemesidir. Sanık suç tarihinde 18 yaşından küçükse dava çocuk mahkemesinde, ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren hallerde ise çocuk ağır ceza mahkemesinde görülür (5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26. maddesi).
Kasten Yaralama Suçu ile Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Arasındaki Farklar Nedir?
Kasten yaralama suçu ile kasten öldürmeye teşebbüs suçu sıklıkla birbirine karıştırılabilmektedir. Bu iki suç tipi arasındaki farklılıkların tespiti, her somut olay özelinde suç faili ile suç mağduru arasındaki ilişki ve gerçekleşen suç fiili dikkate alınarak suç failinin, suç fiilini yerine getirmekteki gerçek iradesi ortaya çıkarılmak suretiyle sağlanır.
Yargıtay'ın vermiş olduğu emsal kararlar incelendiğinde, somut olay açısından kasten öldürmeye teşebbüs ile kasten yaralama suçlarından hangisinin işlenmiş olduğunun tespitinde aşağıdaki hususların dikkate alındığı görülmektedir:
- Failin olayın meydana gelmesi akabinde mağdura yönelik sergilediği tavır (örneğin ambulansı araması veya mağduru kanlar içerisinde yattığı yerde bırakıp gitmesi ve kimseyi bilgilendirmemesi gibi),
- Fail ile mağdur arasında öldürme iradesinin varlığına sebebiyet verecek nitelikte bir husumetin bulunup bulunmadığı,
- Fail ile mağdur arasında husumet varsa bu husumet durumunun nedeni ve derecesi,
- Failin suçu meydana getiriş şekli ve varsa kullandığı suç aletinin ismi, cismi, niteliği,
- Mağdurun aldığı darbelerin sayısı ve şiddeti,
- Fail tarafından mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri ile sonuçları,
- Somut olayın niteliğine göre failin hedef seçme imkanının bulunup bulunmaması,
- Failin fiiline kendiliğinden mi yoksa dışsal bir engelden dolayı mı son verdiği,
Saldırı fiili neticesinde kasten yaralama suçu mu yoksa kasten öldürmeye teşebbüs suçu mu meydana geldiği hususu, her somut olay özelinde ayrıca değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle savcı, ceza avukatı ve ceza hakimi tarafından her bir detay bu çerçevede değerlendirilir ve stratejik anlatımda her detayın kendine has bir önemi olabileceği düşünülerek mesele, yaratıcı bir tavır ile ele alınmalıdır. Ayrıca şüpheden sanık yararlanır ilkesinin bu meseleye ilişkin olarak da dikkate alınması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.
Bu hususa ilişkin bazı emsal Yargıtay kararı örnekleri, makalemizin en alt başlığı olan Yargıtay kararları kısmında alıntılanmıştır.
Kasten Yaralama Nedeniyle Maddi ve Manevi Tazminat
Kasten yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat, ceza davasından ayrı olarak hukuk mahkemesinde açılan davayla istenir. Tazminat, "zarar karşılığı ödenen para" anlamına gelen, Arapça kökenli bir sözcüktür. Kasten yaralama nedeniyle maddi veya manevi tazminata hükmedilebilmesi için, ceza davasına ek olarak Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde maddi ve manevi tazminat davası açılması gerekmektedir. Fail kamu görevlisiyse ve yaralama görevi sırasında, görevle bağlantılı olarak işlenmişse tazminat davası görevliye değil idareye karşı açılır (Anayasa’nın 129. maddesinin beşinci fıkrası, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 13. maddesi); görevle ilgisi olmayan kişisel kusurda genel hükümler uygulanır. Ceza hukukunun ve dolayısıyla savcılıklar ile ceza mahkemelerinin görev alanına giren ceza yargılaması ile özel hukukun ve dolayısıyla hukuk mahkemelerinin görev alanına giren hukuk yargılaması, hem usule hem de esasa ilişkin olarak birbirinden ayrı davalardır.
Kasten yaralama suçu nedeniyle meydana gelen maddi zararlar ile kişinin olay sonucunda çektiği acı, elem, keder, ızdırap duyguları nedeniyle manevi dünyasında meydana gelen manevi zararlar, maddi ve manevi tazminat davasına konu edilmek suretiyle giderilebilir. Maddi tazminatın konusunu, kasten yaralama fiili sonucunda uğranılan maddi kayıplar oluşturur. Örneğin: Yaralanmış olan mağdurun hastane masrafları, ilaç ve tedavi giderleri (fizik tedavi vb. dahil olmak üzere), kazanç kaybı (çalışamadığı için elde edemediği kazançlar), ekonomik geleceğin sarsılması veya çalışma gücünün azalmış olmasından kaynaklanan kayıplar gibi maddi kayıplar, kasten yaralama fiili nedeniyle maddi tazminat davasına konu edilebilir. Bedensel zararlarda tazminat kalemleri bedensel zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat yazımızda ayrıca anlatılmıştır.
Aynı şekilde, kişinin yaşadığı yaralanma olayı neticesinde uğradığı psikolojik travma, acı ve ızdırap, özgüven kaybı gibi hususlar nedeniyle de manevi tazminat söz konusu olacaktır.
Maddi ve manevi tazminat miktarının belirlenmesinde, kasten yaralama suçunu oluşturan fiili meydana getiren şartlar, fiilin meydana geliş şekli, şiddeti, nitelik ve niceliği, mağdurun vücudunda meydana gelen izlerin nitelik ve niceliği gibi hususlar her somut olay özelinde ayrıca değerlendirmeye tabi tutulur.
Uzlaşmanın tazminat davasına etkisi: Ceza soruşturmasında uzlaşma sağlanırsa, uzlaşma anında tespit edilemeyen veya uzlaşmadan sonra ortaya çıkan zararlar hariç, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır.
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin on dokuzuncu fıkrası:
“Uzlaşmanın sağlanması halinde, uzlaşma anında tespit edilemeyen veya uzlaşmadan sonra ortaya çıkan zararlar hariç, soruşturma konusu suç nedeniyle tazminat davası açılamaz; açılmış olan davadan feragat edilmiş sayılır.”
"Uzlaşma anında tespit edilemeyen veya uzlaşmadan sonra ortaya çıkan zararlar" istisnası, Anayasa Mahkemesinin 26.07.2023 tarihli iptal kararı üzerine 7531 sayılı Kanun’la eklenmiştir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, 05.01.2026 tarihli ve 2023/1491 E., 2026/2 K. sayılı kararında, trafik kazasında yaralanan davacının açtığı tazminat davasının uzlaşma sağlandığı gerekçesiyle reddedilmesini bozmuş ve bu değişiklik karşısında uzlaşma halinde tazminat davası açılamayacağına ilişkin önceki yerleşik uygulamasından dönüldüğünü belirtmiştir. Daireye göre mahkeme önce “Uzlaşma sürecinde zararın kesin olarak belirlenip belirlenmediği veya uzlaşmadan sonra ortaya çıkan bir zarar olup olmadığı” araştırmalıdır. Zarar kesin olarak belirlendikten sonra uzlaşılmışsa dava reddedilir; zararın kesin olarak belirlenmesi mümkün değilse ya da uzlaşmadan sonra ortaya çıkan bir zarar varsa davanın esası incelenir ve uzlaşmada ödenen edim, ilgili zarar kalemine ilişkin tazminattan güncellenerek mahsup edilir.
Anayasa Mahkemesi Birinci Bölümü de 03.07.2025 tarihli ve 2021/57168 başvuru numaralı kararında, yine bir trafik kazasına ilişkin davada, zararın henüz tam olarak tespit edilmediği aşamada yapılan uzlaşma nedeniyle davanın esası incelenmeden reddedilmesini mahkemeye erişim hakkının ihlali saymıştır. Bu iki kararın olayı trafik kazasıdır; 253. maddenin on dokuzuncu fıkrası ise suç ayrımı yapmadığından aynı kural uzlaştırmaya tabi kasten yaralamada da uygulanır.
Kasten Yaralama Suçunda Ceza Avukatının Rolü
Kanun koyucu Türk Ceza Kanunumuzu düzenlerken, kazuistik kanun yapma metodunu benimsememiş, genel ve soyut ifadelerle düzenlemede bulunarak her olası senaryoya ve somut olaya uygun düşecek bir şekilde yargı makamlarına takdir ve manevra alanı tanımıştır.
Avukat önce hayatın gereklerini, sonra da kanunu ve uygulamayı bilendir. Yargı süreçlerinde şüpheli ve sanıklara itham edilen ve konusu suç teşkil eden davranışlar kimi zaman birbirine karıştırılabilmekte ve yanlı saptamalarda bulunulabilmektedir. Hukukçu olmayan insanların da anlayabileceği bir şekilde, örneğin, kimi zaman failin gerçek iradesinin tespitinde hataya düşülebilir ve adam öldürmeye teşebbüs suçu ile kasten yaralama suçları birbirine karıştırılabilir. Bunun yanında somut olayın hikayesinin doğru anlatılmaması veya doğru anlaşılmaması halinde aslında meşru müdafaa ya da zaruret(zorunluluk) hali teşkil eden bir davranış, olay örüntüsünün sunumunda yapılabilecek en ufak bir hata nedeniyle gerçekte olan halinden saptırılabilir. Bu nedenle iyi bir ceza avukatı, hikayenin en az kendisi kadar sunumunun da önemli olduğunun bilincinde olarak müvekkilin haklarını savunmalıdır. Öncelikle itham edilen suça ve müvekkilin fiiline ilişkin saptamaları doğru bir şekilde yapmalı ve sonrasında da bu doğruların yargılama sürecine ne şekilde uygulanması ya da bu doğruların ilgili kimselerce ne şekilde dikkate alınması yönünde profesyonel bir savunma stratejisi hazırlamalıdır.
Sıkça Sorulan Sorular
Silahla kasten yaralamanın cezası nedir?
Silahla kasten yaralamada verilecek ceza yarı oranında artırılır. Bu, Türk Ceza Kanunumuzun 86. maddesinin 3. fıkrasında cezayı ağırlaştıran bir sebep olarak düzenlenmiştir; şikayet aranmaksızın işlem yapılır. Bu hal uzlaştırma kapsamında değildir.
Bıçakla yaralamanın cezası nedir?
Kasten yaralama suçunun bıçakla işlenmesi halinde, kasten yaralama nedeniyle verilecek olan ceza yarı oranında artırılacaktır. Çünkü bıçak da, Türk Ceza Kanunumuzun 6/1-f. maddesine göre silah niteliğindedir ve yine Türk Ceza Kanunumuzun 86/3. maddesine göre kasten yaralama suçunun silahla işlenmesi halinde verilecek olan ceza yarı oranında artırılır.
Burun kırmanın cezası nedir?
Burun kemiğinin kırılması, verilecek cezanın yarısına kadar artırılmasına yol açar. Kasten yaralama sonucunda vücutta kemik kırılması veya çıkması, Türk Ceza Kanunumuzun 87/3. maddesine göre "neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama" suçunu oluşturur ve artırımın oranı somut olayın gereklerine göre belirlenir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama uzlaştırma kapsamında değildir.
Kör etmenin cezası nedir?
Kör etmenin cezası, mağdurun görme duyusunda meydana gelen eksilmenin niteliğine göre değişiklik gösterebilmektedir. Türk Ceza Kanunumuzun 87. maddesine göre: kasten yaralama fiili sonucunda görme duyusu tamamen kaybedilmemiş, yalnızca azalmışsa verilecek olan ceza 1 kat artırılır; ancak görme duyusu tamamen kaybedilmiş ise, verilecek olan ceza iki kat artırılır. Ayrıca yine Türk Ceza Kanunumuzun 87. maddesinde, görme duyusunun kaybedilmiş olması halinde faile verilecek olan cezaya alt sınır da getirilmiştir.
Yumruk, tekme veya kafa atmanın cezası nedir?
Yumruk, kafa ya da tekme atmak tek başına nitelikli hal sayılmaz; çoğunlukla basit ya da hafif yaralama hükümleri uygulanır. Dolayısıyla çok büyük ihtimalle TCK 86/1. maddesine göre 1 yıl 6 aydan 3 yıla kadar hapis cezasına ya da 86/2. maddesine göre 6 aydan 1 yıl 6 aya kadar hapis veya adli para cezasına hükmedilir (86/2'de mağdur kadınsa cezanın alt sınırı 9 aydır). Ancak her somut olay, kendi özelinde değerlendirilmelidir. Çünkü örneğin kamu görevlisine karşı görevi dolayısıyla yumruk atılıyorsa, TCK 86/3. maddesi gereği verilecek olan ceza artırılabilir ya da aynı şekilde atılan yumruk sonucunda mağdurun vücudunda duyu kaybı meydana gelmiş veya kemik kırığı meydana gelmişse, TCK 87. madde uyarınca işlem yapılacaktır. Bu nedenle verilecek olan cezanın, somut olayın özelliklerine göre değişiklik göstereceğinin bilincinde olmak gerekir. Aynı durum kafa atma ya da tekme atma gibi durumlarda da söz konusu olmaktadır.
Kasten yaralamada uzlaştırma zorunlu mu?
Evet, kapsamdaki hallerde (TCK 86/1, 86/2 ve 88) uzlaştırma girişimi yapılması zorunludur. Suç uzlaşmaya tabiyse ve kamu davası açılması için yeterli şüphe varsa savcılık dosyayı uzlaştırma bürosuna gönderir; dava açıldıktan sonra suçun uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılırsa mahkeme de dosyayı büroya gönderir. Uzlaştırma yapılmadan kurulan mahkumiyet hükümleri Yargıtay’ca bozulmaktadır. Uzlaşıp uzlaşmamak ise taraflara bağlıdır: teklife yedi gün içinde cevap vermeyen taraf teklifi reddetmiş sayılır.
Kasten Yaralama Suçuna İlişkin Yargıtay Kararları
- Kasten yaralama suçunda mağdurun aşamalardaki beyanlarının istikrarlı olmasının önemi,
- Kasten yaralama suçunun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla birlikte işlenmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2019/4700 E., 2021/1254 K. sayılı kararı
“… Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, doktor raporları ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü suça sürüklenen çocukların, aynı okulda öğrenim gördükleri katılanı okulun çıkış kapısında bekleyip, kapıdan çıkar çıkmaz mağdurun kollarını arkadan tutarak ve saçından sürükleyerek okulun karşı tarafından bulunan barakaya zorla götürdükleri ve baraka içerisinde de mağdurun yine kollarından tutup darp ettikleri sırada okul öğretmenlerinden ...'ın gelerek mağduru kurtardığı olayda, suça sürüklenen çocuk ...'nin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suça sürüklenen çocuk ...'ın ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama eylemlerinin sabit olduğu gözetilmeden, atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi, …”
- Kasten yaralama suçu ile kasten öldürmeye teşebbüs suçu arasındaki farklara ilişkin karar,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.09.2014 tarihli ve 2013/804 E., 2014/391 K. sayılı kararı
“… Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, çözülmesi gereken konu sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun belirlenmesine ilişkindir.”
“5237 sayılı TCK’nun 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.”
“İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.07.2003 gün ve 196-212, 30.09.2003 gün ve 226-229, 08.07.2008 gün ve 88-184 ile 31.03.2009 gün ve 248-82 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesi sırasında; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânının olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmaktadır.”
“Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken kıstaslar farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.”
“Pazarcılık yapan mağdur ve sanık arasında olay tarihinde yol verme meselesi nedeniyle başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, mağdur ve sanığın akrabalarının da karıştığı kavga sırasında sanığın ele geçirilemeyen bıçakla mağdurun batın bölgesine 3 ayrı darbe vurduğu, mağdurun ağabeyi Hüseyin'in mağduru alarak arabaya bindirdiği ve acil olarak hastahaneye götürdüğü, sanık ve akrabalarının mağdurun arabaya alınmasından sonra da saldırılarına devam ederek arabaya da zarar verdikleri, sanık tarafından kesici-delici aletle gerçekleştirilen 3 adet darbeden orta hat göbek deliği altındaki darbenin karaciğer ve mide yaralanmasına neden olduğu için mağdurun hayati tehlike geçirdiği sabit olan olayda; sanığın öldürmeye elverişli nitelikteki bıçakla hedef gözeterek mağdura üç kez vurması, darbelerden üçünün de hayati bölgelerden olan batın bölgesine isabet etmesi, göbek deliği altındaki darbenin şiddeti ve meydana getirdiği yaralanma, sanığın kendi isteği ile değil de mağdurun ağabeyinin mağduru olay yerinden uzaklaştırması nedeniyle eylemini sonlandırmak zorunda kalması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna teşebbüs olarak kabulü gerekmektedir. …”
- Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna ilişkin karar,
- Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki farklılıkların belirlenmesine ilişkin karar,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.11.2016 tarihli ve 2016/327 E., 2016/451 K. sayılı kararı (oy çokluğuyla)
“… Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.”
“5237 sayılı TCK’nun 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.”
“İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.”
“Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.”
“… daha sonra ise sanık ...'un bıçak ile mağdurun sol koltuk altı bölgesine bir kez vurarak diafragma lezyonuna neden olacak şekilde yaraladığı ve bu yaralanma nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği anlaşılan olayda; sanıklarla mağdur arasında husumet bulunmaması, olayın ani gelişmesi, hareketli kavga ortamında mağdurun hayati bölgesine bilerek ve isteyerek vurulduğuna ilişkin kesin bir belirlemenin yapılamaması, mağdurun vücudunda tek bıçak darbesinin bulunması, mağdurun bıçakla yaralanmasından sonra ciddi bir engel bulunmamasına rağmen sanıkların eylemlerini devam ettirme konusunda ısrarcı olmamaları hususları birlikte göz önüne alındığında, sanıkların eylemlerinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama olarak kabulü gerekmektedir.”
“Bu itibarla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün, sanıkların eylemlerinin neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına, bozma sebebine ve tutuklu kaldıkları süreye göre sanıkların tahliyesine karar verilmelidir. …”
- Kasten yaralama sonucunda burunda kırık meydana gelmesi haline ilişkin karar,
- Karşılıklı yaralama halinde, ilk saldırının hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi durumunda şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği her iki sanık hakkında da haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin karar,
Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/17050 E., 2021/2363 K. sayılı kararı
“1) Aralarında hesap yüzünden çıkan tartışma nedeniyle ...'in masada oturan ...'in yüzüne yumrukla vurduğu, bunun üzerine ...'in bıçakla ...'in arkasından gittiğini gören tanık ...'in ...'i tutarak engel olduğu, ancak ...'in savurduğu bıçağın ...'e isabet ederek yaraladığı, ...'in de sandalyeyle ...'in bıçak olan eline vurduğunun kabul edildiği olayda, kavgayı başlatan ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğine dair tanıkların bilgisinin bulunmadığı, birbirini karşılıklı olarak yaralayan tarafların ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususunda diğerini suçlayıcı beyanları karşısında ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanıklar lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanması gerektirdiğinin gözetilmemesi,”
“2) Sanık ...'in, mağdur ...'i beden yoluyla burnunda kırığa neden olacak şekilde yaraladıktan sonra tanık ...'in tutarak engel olmaya çalıştığı ...'e, sandalyeyle de vurmak suretiyle kolunda kırığa neden olması eylemlerinin bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eylemlerin bölünerek koşulları bulunmadığı halde ...'in koluna vurması fiilinin meşru savunma kapsamında kaldığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,”
“3) Sanık ...'in fiili nedeniyle mağdur ...'in vücudunda oluşan kırıkların TCK'nin 87/3. maddesi kapsamında birlikte hayat fonksiyonlarına etki derecesinin belirlenmesi amacıyla, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, mağdurun yaralanması hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,”
“4) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle kurulan hükümde; suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının tespiti hususunda Adli Tıp Kurumu, Emniyet Kriminal veya Jandarma Kriminal Laboratuvarından alınacak rapor ile kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, polis memuru tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, …”
- Bıçakla kasten yaralama suçu cezası,
- İki ayrı bıçak darbesi ile kasten yaralama suçunda alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkin karar,
Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/17269 E., 2021/2339 K. sayılı kararı
“2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;”
“Mağdur hakkında düzenlenen adli rapora göre, sanığın iki ayrı bıçak darbesi ile mağduru yaraladığı olayda, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. …”
